Het begint een goede gewoonte te worden: Stannah maakt de dromen van haar lezers waar! In deze editie lees je het relaas van Michel Mortier: hij vertelde ons te willen vliegen als een vogel. Zogezegd, zogedaan, we stuurden Michel de lucht in voor een onvergetelijke parapente-tandemvlucht.

Een prachtige zaterdag.
Oogverblindend blauw is de lucht vandaag, met hier en daar een fraai wolkje. Er staat een prima briesje. Eigenlijk treffen we het ideale weer om Michels droom te vervullen. We maken ons vluchtklaar op de basis van de vliegclub Skyeagles in Beauvechain.

Procedure
Veiligheid voorop, dus krijgt Michel een duidelijke briefing van zijn piloot: Hij leert wat de juiste handelingen zijn voor vertrek en landing. Op de vlakte van Beauvechain worden de parapenters gelanceerd met hulp van een lier. De kabel trekt je tot op een hoogte van zo’n 300 meter. Daar is het niet de wind maar de thermiek die je in de lucht houdt, dus zijn de piloten blij met de paar wolkjes aan de hemel, waaronder zich thermiekbellen vormen.

Check en dubbelcheck
Michel wordt in een harnas gehesen, en de instructeur hangt ook Michels “zetel” onder z’n zitvlak. Zo op de grond een gek zicht, maar eenmaal in de lucht een comfortabele fauteuil.
Alles sluitingen worden gecheckt, Michel en zijn begeleider nemen een paar aanlooppassen, en voor hij het goed en wel beseft is de grond onder z’n voeten weg en is hij op weg naar boven.

Als een vogel
De kabel lost en dan vliegt Michel. Als een vogel. “Heel indrukwekkend is de complete stilte daarboven,” zegt hij, “en uiteraard het fantastische uitzicht. Zo in de lucht zweven aan een stuk stof van 25 vierkante meter, het doet je wat.  Ik voelde me heel erg klein en nietig, maar onwaarschijnlijk gelukkig!”